CZEMU TAK RZADKO PISZĘ O CZYTANIU GLOBALNYM W JĘZYKU POLSKIM ?
Jeśli śledzicie tego bloga od jakiegoś czasu to pewnie wiecie, że skończyłam program czytania globalnego w języku angielskim jeśli chodzi o gotowy zestaw kart i że wkroczyliśmy w etap specjalnych książek. Nie oznacza to jednak, że nie przedstawiam mojej córeczce kolejnych słów.
MAJA I PIOSENKI
Pewnie część z was widziała nagranie z Mają śpiewającą fragment piosenek „Head and Shoulders” oraz „Twinkle, Twinkle…” na moim fanpage na Facebook’u. Jeśli nie to zapraszam do obejrzenia. Kolejne wersje tych piosenek oraz polskojęzyczne „Aaa…kotki dwa” możecie obejrzeć i odsłuchać oglądając filmiki z jednego z ostatnich wpisów.
UMUZYKALNIANIE MALUCHA
Chociaż mam przygotowany inny wpis, postanowiłam iść za radą jednej mamy i pomiędzy wpisami o dwujęzyczności i o wczesnej nauce czytania i matematyki oraz recenzjami książek zamieszczać czasem piosenki, zabawy niezwiązane z metodą Domana i ogólnie wszelkie metody, z jakich korzystam w rozwijaniu biegłości językowej w języku angielskim mojej córeczki oraz w rozwijaniu jej inteligencji.
DWUJĘZYCZNE DZIECKO WSPIERANE METODĄ DOMANA CORAZ WIĘCEJ MÓWI I ZACZYNA ŚPIEWAĆ CAŁE PIOSENKI – 19 I 20,5 MIESIĄCA
FAZA- CO TO JEST?, CZYLI PO ANGIELSKU “DODYS”?
Wideorelacja pokazująca efekty wczesnej nauki języka angielskiego zrobiła się dość długa więc jest rozdzielona na dwa filmiki. Od razu napiszę, że w każdym mój mąż pomieszał trochę 19 i 20 miesiąc, ale to w sumie nie ma większego znaczenia. Zapraszam też do zapoznania się z nagraniami z poprzedniego wpisu .
DWA JĘZYKI W OKRESIE 9 i 13 MIESIĘCY
FAZA PIERWSZA – WHERE’S (GDZIE JEST), CZYLI PIERWSZE EFEKTY WCZESNEJ NAUKI JĘZYKA ANGIELSKIEGO
Dla mnie totalna chińszczyzna, jeśli chodzi o mówienie. Czasem mi to przypominało szczekanie psa. A wam? Zresztą sami zobaczcie na filmiku. Czasem da się wykryć jakieś pojedyncze słowo i akurat tak wyszło, że na filmiku mamy słowa: pies (3:19) oraz tata (3:36). Przypomnę tutaj, że pierwszym słowem Mai było właśnie “tata” najpierw w postaci ciągłego “tatatatata.”
SERDECZNE ŻYCZENIA WESOŁYCH ŚWIĄT DLA WSZYSTKICH CZYTELNICZEK I CZYTELNIKÓW BLOGA
Korzystając z okazji życzę wszystkim, którzy śledzą mojego bloga bezwarunkowego uwierzenia w potencjał małego dziecka, wykorzystania tego potencjału i cierpliwego czekania na efekty. Dziękuję wam za wsparcie, pomysły na kolejne wpisy oraz wszelkie wskazówki dotyczące tego, jak mogę ulepszyć moją stronę.
Życzę wam również, żebyście cierpliwie czekali na efekty i nie zaniechali pracy ze swoim maluszkiem nawet jeśli poźniej niż moja Maja zechce zademonstrować to co wie.
U NAS NAJLEPSZY DO TEJ PORY OKRES Z METODĄ DOMANA I KSIĄŻKAMI TO 17-19 MIESIĘCY – PRZECZYTAJCIE DLACZEGO
Do tego posta zabierałam się kilka razy, ale zawsze mi wypadało coś innego. Teraz pasuje go opublikować, bo niedługo nie będzie aktualny. Dziecko zmienia się w błyskawicznym tempie. Już teraz musiałam edytować praktycznie gotowy już tekst wpisu i zmienić część na czas przeszły.
POSTĘPY OD OSTATNIEGO WPISU DOTYCZĄCEGO MATEMATYKI Z DOMANEM
PORÓWNANIA CYFR DO ILOŚCI KROPEK
Ostatnio pisałam o naszej matematycznej przygodzie około 2 miesiące temu nie licząc artykułu podsumowującego zarówno czytanie globalne, jak i matematykę. To, że na chwilę zamilkłam w temacie nie znaczy jednak, że zrobiliśmy przerwę we wczesnym oswajaniu córeczki z matematyką.
BILINGUAL CHALLENGE – MAMA POLKA I 100% ANGIELSKIEGO, CZYLI OPOL ZOBOWIĄZUJE
POCZĄTKI DWUJĘZYCZNEGO WYCHOWANIA
W mojej opinii najtrudniej zacząć. Największym wyzwaniem dla mnie był sam początek mojej przygody z dwujęzycznym wychowaniem mojej córeczki, tzn. pierwsze dni Mai na tym świecie. Prawdopodobnie przyczyną było, że miejscem, w którym miałam zacząć był szpital, a spędziłyśmy tam dobre 6 dni.
Potrzebowałam też czasu, aby przywyknąć do tego, że mówię do Mai w 100% w języku angielskim. Wiadomo, że moim pierwszym językiem zawsze będzie polski, bo to mój język ojczysty, ale już miałam dni, a nawet tygodnie, w czasie których porozumiewałam się w 100% w języku angielskim. Miało to miejsce podczas wyjazdów zagranicznych, o których pisałam na stronie O mnie. Oczywiście to było możliwe tylko wtedy, jeśli miałam tyle szczęścia, że na kursie nie było Polaków albo byli nieliczni i akceptowali to, że za granicą nie mówię po polsku.